ในวันที่ท่วงทำนองไร้ความหมาย...
ในวันที่เรายืนอยู่ท่ามกลางผู้คนมากมาย
แต่มันไม่ได้ช่วยให้เรายิ้มรึมีความสุขได้เลย....

ในวันที่เราถูกรายล้อมด้วยเพื่อนสนิทมากมาย
แต่มันก็ไม่ได้ช่วยให้จิตใจเราสงบได้เลย...
หัวใจมันเต้นสั่นไม่เป็นจังหวะ
บางทีก็ใจหายวูบจนน้ำตาคลอออกมา...

ทุกสิ่งรอบกายดูไร้ความหมายไปหมด... แม้แต่ตัวเราเอง...
ไม่มีอะไรช่วยได้ทั้งนั้น...

ได้แต่ภาวนาขอให้ท่วงทำนองนี้จบลงสักที...

Comment

Comment:

Tweet